Podsumowanie

powrót

Jak wyglądała tegoroczna edycja? Jakie spektakle prezentowaliśmy? Kto nas odwiedził? 

5 dni, 6 spektakli, 3 czytania, 2 koncerty oraz debata. Ponad 1200 widzów. 10. edycja Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego (prawie) za nami! 10 listopada zapraszamy na postscriptum – instalację muzyczną Jarka Kordaczuka MULTIROOM~ (od godziny 17:00, Scena Duża) oraz spektakl „Zjednoczenie dwóch Korei” Kantona Józef Szinház z Budapesztu ( godz.19:00, Scena Duża).
Polecamy fotorelację  z 5 festiwalowych dni. Do zobaczenia przy 1 Maja 4.


I dzień

Festiwal uroczyście otworzył dyrektor festiwalu Piotr Filipowicz. Nasz aktor, Cezary Ilczyna, odczytał list Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, pana prof. dr hab. Piotra Glińskiego. Później Scena Duża należała już tylko do gości z Ukrainy i Węgier. Prawdziwość i naturalność, którą zaprezentowali została nagrodzona owacją na stojąco.

Od wtorku do piątku w Studium Aktorskim potrwają warsztaty, które prowadzą tancerze z MIHR Theatre z Armenii oraz Gabrielle Neuhaus Physical Theatre z Izraela. 

II dzień

W "demoludową" środę zaczęliśmy od czytania "(Całkiem) Prosta metoda jak rzucić palenie".
Następnie na Scenie Kameralnej zaprezentowaliśmy spektakl „Lavash” MIHR Theatre z Armenii oraz z Gabrielle Neuhaus Physical Theatre z Izraela.  Było to muzyczno-taneczne upamiętnienie setnej rocznicy ludobójstwa Ormian. Puntem wyjścia i inspiracją, która nadawała tytuł spektaklowi jest zwyczaj wypiekania tradycyjnego armeńskiego chleba zwanego „lawasz”.
Na zakończenie dnia przenieśliśmy się na Scenę Margines, na której goście z Teatru Divadlo x10 zaprezentowali spektakl "Kolaps" opowiadający o firmie pogrzebowej, która w obliczu bankructwa wprowadza do swojej oferty coraz to nowsze, coraz bardziej szokujące rodzaje pochówków.

III dzień

W czwartek tradycyjnie wystartowaliśmy na Scenie Dużej czytaniem. Nasi aktorzy pod opieką reżyserską Piotra Kurzawy zaprezentowali „Painkillers” czyli ironiczną, krytyczną, a jednocześnie melancholijną opowieść o dylematach, jakie towarzyszą procesowi autoanalizy ponowoczesnej i wyemancypowanej kobiety.
O 18:15 na Scenie Kameralnej wysłuchaliśmy koncertu Krystyny Kalickiej z Czech – „Jeden taniec”.
Dzień zakończyliśmy na Scenie Margines przedstawieniem „Porno” w reżyserii Ceziego Studniaka, absolwenta naszego Studium Aktorskiego. Ona. Dziewczyna. Pseudonim „Porno”, choć wcale nie chodzi tu o karierę we wspomnianej branży, raczej o typowe – także dla osób z nią związanych – wykluczenie ze społeczeństwa. Na scenie zobaczyliśmy Edytę Łukaszewską, również absolwentkę naszego Studium Aktorskiego. 

Po spektaklu odbyła się debata pod hasłem Czy Europa jest kobietą?
Gośćmi spotkania były panie dr hab. Teresa Astramowicz-Leyk oraz aktorka Teatru Jaracza - Irena Telesz-Burczyk. Rozmowę poprowadził Andrzej Poterała.

IV dzień

W „demoludowy” piątek wyjątkowo zaczęliśmy od czytania na Scenie Kameralnej.
„Złote lata 60. Albo dziennik Pavla J.” czyli Pavla  Juráčka - scenarzysty, reżysera, sygnatariusza Karty 77, w latach 60. kluczowej postaci czeskiego kina. Jego dziennik ukazuje wzlot i upadek gwiazdy, utalentowanego artysty, jego konflikt z uwarunkowaniami społecznymi i kulturowymi, a także z własną osobowością artystyczną.

Na Scenie Dużej natomiast zaprezentowaliśmy spektakl  „Aktorzy żydowscy”. W wyjątkowo kameralnej atmosferze widzowie poznali historie aktorów żydowskich - ich życia, początków kariery, rozwoju artystycznego, satysfakcji, reakcji otoczenia na wybór drogi życiowej. Nie był to jednak spektakl inspirowany wyłącznie wywiadami z aktorami Teatru Żydowskiego, w równym stopniu był także głosem obserwatorów.

Na zakończenie dnia widzowie zobaczyli naszą „Jaraczową” propozycję czyli przedstawienie „Single Radicals” – opowieść o czwórce przyjaciół, znajomych, kochanków. Przelotne romanse są jak narkotyk: kilka godzin euforii i dwa dni szlochania w poduszkę. Chorzy na konsumpcjonizm, ciągle szukają lepszej wersji tuszu do rzęs, komórki, chłopaka, dziewczyny i siebie. Do tego oczywiście nie mogą się przyznać, mogą zaś obrócić wszystko w żart.

V dzień

Ostatnim spektaklem tegorocznej edycji ( przypominamy o postscriptum) było przedstawienie Divadlo Andreja Bagara z Nitry na Słowacji - „Hamlet jest martwy, Faust jest głodny”.
Zobaczyliśmy dwie części, „dwa” spektakle, które zostały napisane z inspiracji światowej literatury: „Hamleta” Szekspira i „Fausta” Goethego. Autor przeprowadza swoistą paralelę pomiędzy wiekami minionymi, a dniem dzisiejszym. Jednocześnie dzieła te nadal tłumaczą współczesnym, czym jest świat moralnych wartości. Spoglądamy na nie przez pryzmat współczesnych sytuacji dramatycznych, poprzez nowoczesne struktury narracyjne, używając dzisiejszego języka scenicznego.

© Copyright 2016 Teatr Jaracza | All right reserved
Teatr im. Stefana Jaracza w Olsztynie, ul. 1 Maja 4, 10-118 Olsztyn, tel. 89 527 58 59
Projekt i wykonanie: Artneo.pl